هفتم خرداد ماه، روز تشکل های صنفی اعضای هیات علمی    سازمان های غیردولتی و مردم نهاد در هر جامعه‌ای از ابزارهای اساسی توسعه هستند. و گستردگی حضور و میزان توانمندی این سازمان ها ارتباط تنگاتنگی با میزان توسعه یافتگی آن جوامع دارد. بر مبنای همین اندیشه و تفکر، در سال های اخیر اعضای هیات علمی دانشگاه ها و پژوهشگاه های کشور اقدام به ایجاد تشکل های صنفی در مراکز حضور خود نموده اند.  با افزایش تعداد این تشکل ها و ضرورت انجام اقدامات هماهنگ از سوی آنها در راستای دفاع از حقوق صنفی اعضای هیات علمی، اولین نشست مشترک این تشکل ها در هفتم خرداد ماه سال هزار و سیصد و نود و چهار در دانشگاه علم و صنعت ایران برگزار شد. ادامه این نشست ها منجر به شکل گیری «شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی اعضای هیات علمی دانشگاه ها و پژوهشگاه های ایران» شد تا به عنوان مرکزی برای هماهنگی و ارتباط بین انجمن ها و مجامع صنفی عمل کند.   به منظور هویت بخشی بیشتر به این حرکت و تاکید بر جایگاه این سازمان های مردم نهاد در مراکز پژوهشی و آموزش عالی، در پنجمین نشست مشترک این تشکل ها در تیرماه سال 1396 در دانشگاه ولی عصر رفسنجان تصمیم گرفته شد روز هفتم خرداد به عنوان «روز تشکل های صنفی اعضای هیات علمی» نام گذاری شود و از طریق برگزاری مراسم یا انتشار بیانیه بر نقش و اهمیت این تشکل ها و همچنین خواسته های به حق اعضای هیات علمی تاکید شود.  تشکل های صنفی اعضای هیات علمی علیرغم مدت نسبتا کوتاه شروع فعالیت خود، موفق شده اند حضور خود را در دانشگاه ها و پژوهشگاه ها تثبیت کنند. این حضور از سوی مسئولان آموزش عالی کشور نیز در عمل به رسمیت شناخته شده و تعداد آنها در حال افزایش است. همچنین بسیاری از این انجمن‌ها و مجامع صنفی توانسته اند در مراکز حضور و فعالیت خود منشا اثرات مثبتی برای همکاران خود باشند.  امید است  با گسترش تعداد این تشکل ها و حمایت هرچه بیشتر همکاران هیات علمی از تشکل های خود، میزان اثرگذاری آنها هم درحوزه‌های محلی و منطقه ای و هم مقیاس کشوری افزایش یافته و در ارتقا شان و جایگاه اعضای هیات علمی چه در مجموعه آموزش عالی و چه در سطح جامعه بیش از پیش اثر گذار باشند.   شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی اعضای هیات علمی دانشگاه های ایران.  

 

هفتم خرداد ماه، روز تشکل های صنفی اعضای هیات علمی 
 
سازمان های غیردولتی و مردم نهاد در هر جامعه‌ای از ابزارهای اساسی توسعه هستند. و گستردگی حضور و میزان توانمندی این سازمان ها ارتباط تنگاتنگی با میزان توسعه یافتگی آن جوامع دارد. بر مبنای همین اندیشه و تفکر، در سال های اخیر اعضای هیات علمی دانشگاه ها و پژوهشگاه های کشور اقدام به ایجاد تشکل های صنفی در مراکز حضور خود نموده اند.
 با افزایش تعداد این تشکل ها و ضرورت انجام اقدامات هماهنگ از سوی آنها در راستای دفاع از حقوق صنفی اعضای هیات علمی، اولین نشست مشترک این تشکل ها در هفتم خرداد ماه سال هزار و سیصد و نود و چهار در دانشگاه علم و صنعت ایران برگزار شد. ادامه این نشست ها منجر به شکل گیری «شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی اعضای هیات علمی دانشگاه ها و پژوهشگاه های ایران» شد تا به عنوان مرکزی برای هماهنگی و ارتباط بین انجمن ها و مجامع صنفی عمل کند.  
به منظور هویت بخشی بیشتر به این حرکت و تاکید بر جایگاه این سازمان های مردم نهاد در مراکز پژوهشی و آموزش عالی، در پنجمین نشست مشترک این تشکل ها در تیرماه سال 1396 در دانشگاه ولی عصر رفسنجان تصمیم گرفته شد روز هفتم خرداد به عنوان «روز تشکل های صنفی اعضای هیات علمی» نام گذاری شود و از طریق برگزاری مراسم یا انتشار بیانیه بر نقش و اهمیت این تشکل ها و همچنین خواسته های به حق اعضای هیات علمی تاکید شود. 
تشکل های صنفی اعضای هیات علمی علیرغم مدت نسبتا کوتاه شروع فعالیت خود، موفق شده اند حضور خود را در دانشگاه ها و پژوهشگاه ها تثبیت کنند. این حضور از سوی مسئولان آموزش عالی کشور نیز در عمل به رسمیت شناخته شده و تعداد آنها در حال افزایش است. همچنین بسیاری از این انجمن‌ها و مجامع صنفی توانسته اند در مراکز حضور و فعالیت خود منشا اثرات مثبتی برای همکاران خود باشند. 
امید است  با گسترش تعداد این تشکل ها و حمایت هرچه بیشتر همکاران هیات علمی از تشکل های خود، میزان اثرگذاری آنها هم درحوزه‌های محلی و منطقه ای و هم مقیاس کشوری افزایش یافته و در ارتقا شان و جایگاه اعضای هیات علمی چه در مجموعه آموزش عالی و چه در سطح جامعه بیش از پیش اثر گذار باشند.
 
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی اعضای هیات علمی دانشگاه های ایران.